- การทำงานในวงการบันเทิงทำให้ ‘ธีร์ ธีรติ’ เผชิญกับแรงกดดันจากการเปรียบเทียบ ทั้งด้านรูปลักษณ์ ชื่อเสียง และรายได้ จนเกิดคำถามว่าอะไรคือสิ่งที่กำหนดคุณค่าของคนคนหนึ่ง ซึ่งเป็นประเด็นที่เขาต้องการถ่ายทอดผ่านทอล์กบนเวที TEDxBangkok Youth 2026
- ธีร์ชวนทำความเข้าใจเส้นแบ่งระหว่างการพัฒนาตัวเองเพื่อเติบโต กับการเปลี่ยนแปลงตัวเองเพียงเพราะรู้สึกว่ายังดีไม่พอหรืออยากได้รับการยอมรับจากสังคม พร้อมกลับมาค้นหาสิ่งที่ตัวเองให้คุณค่าและเลือกเติบโตในแบบที่เป็นตัวเอง
- สำรวจแนวคิดเรื่องความมั่นใจจากภายใน ผ่านการรู้จักและยอมรับคุณค่าของตัวเอง โดยไม่ผูกความรู้สึกที่มีต่อตัวเองไว้กับ Beauty Standard คำชม ชื่อเสียง หรือการยอมรับจากผู้อื่น พร้อมชวนมองว่าเราจะยังเห็นคุณค่าของตัวเองได้อย่างไร แม้ในวันที่สิ่งเหล่านี้เปลี่ยนแปลงไป
เราใช้อะไรเป็นเครื่องวัดคุณค่าของตัวเอง?
รูปลักษณ์ที่ตรงตามมาตรฐานความงาม ความสำเร็จที่มองเห็นได้ ชื่อเสียง รายได้ หรือการได้รับการยอมรับจากคนรอบข้าง?
สิ่งเหล่านี้อาจทำให้เรารู้สึกดีกับตัวเอง แต่ในวันที่เราไม่ได้เป็นอย่างที่คาดหวัง หรือเมื่อมองไปแล้วพบว่าคนอื่นดูเหมือนจะไปได้ไกลกว่า เราจะยังมองเห็นคุณค่าของตัวเองอยู่หรือเปล่า
สำหรับ ‘ธีร์ ธีรติ เอกเสถียร’ นักแสดงและนายแบบจาก DoMunDi และนักศึกษาคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล วัย 21 ปี การทำงานในวงการบันเทิงทำให้เขาได้เผชิญกับความคาดหวังเกี่ยวกับรูปลักษณ์ ชื่อเสียงและความสำเร็จด้วยตัวเอง ประสบการณ์เหล่านี้ทำให้เขากลับมาตั้งคำถามว่า อะไรคือสิ่งที่ทำให้คนคนหนึ่งมีคุณค่า และเราจะพัฒนาตัวเองให้เติบโตขึ้นโดยไม่ต้องสูญเสียความเป็นตัวเองไประหว่างทางได้อย่างไร
คำถามเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ธีร์ต้องการชวนผู้ฟัง TEDxBangkok Youth 2026 ภายใต้ธีม ‘Secret ThaiGredient – ส่วนผสมลับฉบับคนไทย’ กลับมาทบทวนว่า แท้จริงแล้วเราให้คุณค่ากับอะไร และมีอะไรบ้างที่ทำให้เรามองข้ามคุณค่าของตัวเองไป ท่ามกลางการเปรียบเทียบและความคาดหวังจากสังคม
“ผมคิดว่าหลายคนอาจเผลอลืมนึกถึงคุณค่าของตัวเองไปครับ ผมหวังว่าทอล์กของผมจะช่วยให้ทุกคนได้กลับมามองตัวเอง และตั้งคำถามว่า จริงๆ แล้วเราให้คุณค่ากับอะไร และคุณค่าของเราอยู่ตรงไหนกันแน่ครับ”
เมื่อความสำเร็จของคนอื่นกลายเป็นมาตรวัดคุณค่าของเรา
การทำงานในวงการบันเทิงทำให้ธีร์ได้เห็นความสำเร็จของคนอื่นอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นชื่อเสียงหรือรายได้ ซึ่งบางครั้งสิ่งที่คนอื่นมีอาจกลายเป็นมาตรวัดที่ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองยังไปไม่ถึงไหน แม้จะพยายามมากแค่ไหนก็ตาม
“ผมรู้สึกว่าปัญหาใหญ่ของการทำงานในวงการคือ หลายครั้งเราเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นครับ แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองยังไม่ดีพอ อยากมีชื่อเสียงมากกว่านี้ อยากมีรายได้มากกว่านี้ จนบางครั้งรู้สึกเหมือนตัวเองไม่เคยดีพอเลย เพราะเรามัวแต่เอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นครับ”
ความคาดหวังไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับความสำเร็จที่มองเห็นเป็นรูปธรรม แต่ยังรวมถึงรูปลักษณ์ที่คนอื่นมองเห็นด้วย สำหรับคนที่ทำงานในวงการบันเทิง หน้าตาอาจเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้เกิดความกังวลได้ แม้จะเป็นเรื่องที่ดูเล็กน้อยในสายตาคนอื่นก็ตาม
“ตัวอย่างเช่น การทำงานในวงการบันเทิงที่ต้องใช้รูปลักษณ์หน้าตาครับ พอมีสิวขึ้นก็ทำให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับหน้าตาของตัวเอง เป็นประสบการณ์ที่ทำให้ผมได้กลับมาทบทวนเรื่องคุณค่าในตัวเองครับ”
เมื่อความคาดหวังจากภายนอกเข้ามามีผลต่อความรู้สึกที่เรามีต่อตัวเองมากขึ้น วันที่ไม่เป็นไปตามที่หวังจึงอาจกลายเป็นช่วงเวลาที่เราผิดหวังกับตัวเองได้ ธีร์เล่าถึงช่วงเวลาที่เขาต้องเผชิญกับความรู้สึกเหล่านั้น และสิ่งที่ช่วยให้ผ่านมันมาได้
“ผมเคยรู้สึกกดดันและผิดหวังกับตัวเองครับ จนต้องกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองอยู่เหมือนกัน ส่วนหนึ่งที่ช่วยให้ผมผ่านช่วงเวลานั้นมาได้คือคนรอบข้างที่คอยช่วยเหลือและให้กำลังใจ อีกอย่างคือประสบการณ์เหล่านั้นทำให้ผมได้กลับมาทบทวนว่า เราจะพัฒนาตัวเองต่อไปได้อย่างไร จนสุดท้ายก็ผ่านมันมาได้ครับ”
นอกจากการช่วยเหลือในช่วงเวลาที่ยากลำบาก การได้รับคำยืนยันจากคนรอบข้างก็มีความหมาย โดยเฉพาะในวันที่เราอาจมองไม่เห็นข้อดีของตัวเอง
“หลายครั้งคนรอบตัวจะคอยบอกว่า ผมมีคุณค่า คอยชื่นชมและให้กำลังใจ โดยเฉพาะในวันที่เราอาจมองไม่เห็นคุณค่าของตัวเองเลย การมีคนคอยย้ำเตือนแบบนี้ก็ช่วยให้ผมผ่านช่วงเวลานั้นมาได้ครับ”
ยิ่งพยายามเป็นคนที่ใครๆ ชอบ เรากลับยิ่งไม่เป็นตัวของตัวเอง
การเปรียบเทียบไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะเมื่อเรามองความสำเร็จของคนอื่น แต่อาจเกิดขึ้นได้เมื่อเราพยายามปรับตัวให้เข้ากับสิ่งที่สังคมกำลังให้ความสนใจ จนบางครั้งเราอาจไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าสิ่งที่กำลังทำเป็นสิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆ หรือเป็นเพียงสิ่งที่คิดว่าคนอื่นจะชอบ
ก่อนเข้ามาทำงานแสดง ธีร์เคยทำคอนเทนต์บน TikTok และมีประสบการณ์กับการทำคอนเทนต์ตามกระแส ซึ่งเป็นอีกช่วงหนึ่งที่ทำให้เขาได้ทบทวนความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งที่ทำกับความรู้สึกของตัวเอง
“ก่อนที่ผมจะมาเล่นซีรีส์ ผมเคยทำคอนเทนต์ TikTok อยู่ช่วงหนึ่งครับ ตอนนั้นก็พยายามตามเทรนด์ ตามกระแสสังคม ซึ่งรู้สึกว่าเหนื่อยมากครับ แต่พอได้เข้ามาทำงานในวงการบันเทิง ผมเริ่มเข้าใจมากขึ้นว่าตัวเองทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร ทำให้ความรู้สึกเป็นตัวของตัวเองและความมั่นใจหลายๆ อย่างค่อยๆ กลับมาครับ”
ประสบการณ์นี้สอดคล้องกับสิ่งที่ธีร์เคยพบในการใช้ชีวิต นั่นคือการพยายามทำให้ตัวเองตรงกับความคาดหวังของคนอื่นอาจไม่ได้ทำให้เรารู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้นเสมอไป
“ส่วนตัวผมเองก็เคยพยายามปรับตัวตามสิ่งที่คนอื่นหรือสังคมต้องการครับ แต่พอเวลาผ่านไปก็เริ่มรู้สึกว่า มันทำให้เราไม่มีความสุข ไม่มั่นใจในตัวเอง และไม่เป็นตัวของตัวเอง จนสุดท้ายก็เริ่มตกตะกอนได้ว่า เราสามารถเป็นตัวของตัวเองได้ และยังมีคนที่พร้อมจะสนับสนุนเราในแบบที่เราเป็นครับ”
เรื่องราวของธีร์จึงพาไปสู่คำถามที่สำคัญว่า เรากำลังเปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะอยากเติบโต หรือกำลังพยายามเป็นคนที่คนอื่นยอมรับ เพราะยังไม่มั่นใจว่าตัวเองดีพอในแบบที่เป็นอยู่
เรากำลังพัฒนาตัวเอง หรือกำลังพยายามพิสูจน์ว่าเราดีพอ
การพัฒนาตัวเองมักถูกมองว่าเป็นเรื่องดี แต่บางครั้งเส้นแบ่งระหว่างการอยากเติบโตกับการรู้สึกว่าตัวเองยังไม่ดีพอก็อาจไม่ชัดเจนนัก เราอาจตั้งใจเปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะมีเป้าหมายที่อยากไปให้ถึง หรือเพราะเชื่อว่าต้องเปลี่ยนตัวเองก่อนจึงจะได้รับการยอมรับ
สำหรับธีร์ ความแตกต่างอยู่ที่การรู้ว่าตัวเองให้คุณค่ากับอะไร และเลือกพัฒนาตัวเองไปในทิศทางที่สอดคล้องกับสิ่งนั้น
“ผมรู้สึกว่าการพัฒนาตัวเองคือการที่เรารู้ว่าเราให้คุณค่ากับอะไร และอยากพัฒนาตัวเองให้เป็นคนที่ดีขึ้นในแบบที่เราเลือกครับ
แต่ถ้าเราพัฒนาตัวเองเพราะรู้สึกว่ายังดีไม่พอ ทั้งที่จริงๆ เราก็ดีพอในแบบของเราอยู่แล้ว เพียงแต่เราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อให้ตรงกับความคาดหวังของสังคมหรือสายตาของคนอื่น ผมรู้สึกว่าหลายครั้งมันทำให้เราไม่เป็นตัวของตัวเองครับ”
ธีร์ เน้นว่าการรู้สึกดีพอในแบบที่เป็นอยู่ ไม่ได้หมายความว่าต้องหยุดพัฒนาหรือพอใจกับทุกอย่างในชีวิต แต่เป็นการรู้ว่าตัวเองอยากเดินไปทางไหน และมีเหตุผลอะไรอยู่เบื้องหลังการเลือกแต่ละครั้ง
“สำหรับผม การรู้สึกว่าตัวเอง ‘ดีพอ’ คือการรู้ว่าตัวเองอยากเดินไปในทิศทางไหน และให้คุณค่ากับอะไรครับ เมื่อเรารู้สิ่งเหล่านี้ เราก็จะเลือกได้ง่ายขึ้นว่าในแต่ละวันอยากทำอะไรเพื่อให้ตัวเองมีความสุขและได้เป็นตัวของตัวเองครับ”
เมื่อมองผ่านแนวคิดนี้ การเปลี่ยนแปลงตัวเองจึงไม่จำเป็นต้องเป็นการปฏิเสธสิ่งที่เราเป็นอยู่ และการยอมรับตัวเองก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่มีความทะเยอทะยานอีกต่อไป สิ่งสำคัญคือเราไม่จำเป็นต้องใช้ความคาดหวังของคนอื่นเป็นเครื่องตัดสินทุกการเลือกในชีวิต
ถ้าไม่มีใครชม เรายังรู้สึกดีกับตัวเองได้ไหม
คำชมและการยอมรับจากคนรอบข้างเป็นกำลังใจสำคัญ แต่หากความรู้สึกที่มีต่อตัวเองขึ้นอยู่กับสิ่งเหล่านี้เพียงอย่างเดียว วันที่ไม่มีใครมองเห็นความพยายามของเรา หรือวันที่ไม่ได้รับการยอมรับอย่างที่หวัง ก็อาจกลายเป็นวันที่เราตั้งคำถามกับคุณค่าของตัวเองอีกครั้ง
ธีร์มองว่าความมั่นใจมีความแตกต่างกันระหว่างการรอให้คนอื่นยืนยันคุณค่าของเรา กับการรู้จักตัวเองมากพอที่จะเชื่อมั่นในสิ่งที่เลือก แม้ในวันที่ไม่มีเสียงชื่นชมจากใคร
“หลักๆ ผมรู้สึกว่าความมั่นใจที่มาจากคนอื่นอาจต้องให้คนอื่นมาพูดว่า เออ คุณมีดีนะ คุณมีคุณค่าอย่างนั้นอย่างนี้ เราถึงจะมั่นใจได้ครับ แต่ว่าสุดท้ายผมรู้สึกว่าความมั่นใจที่มาจากข้างในจริงๆ คือวันที่เราอาจไม่ได้มีคนอื่นมาชมหรือเยินยอ แต่เราก็ยังมั่นใจในตัวเองได้ เพราะเรารู้ว่าเราให้คุณค่ากับอะไรจริงๆ แล้วต้องเดินไปทางไหนครับ”
ในโชว์ของเขา ธีร์ใช้กราฟสองชุดเป็นภาพช่วยให้ผู้ฟังเห็นความแตกต่างระหว่าง ‘สิ่งที่สังคมให้คุณค่า’ กับ ‘สิ่งที่แต่ละคนให้ความสำคัญกับตัวเอง’ โดยชวนให้ลองคิดว่า หากวันหนึ่งสิ่งที่เคยทำให้เรารู้สึกมีคุณค่าเปลี่ยนแปลงไป เรายังมีอะไรเป็นหลักยึดเหนี่ยวอยู่บ้าง
“ในโชว์ของผมจะมีกราฟอันแรกที่แสดงถึงด้านต่างๆ ที่สังคมให้ค่าครับ ซึ่งถ้าเราเอาคุณค่าของตัวเองไปผูกไว้กับตรงนั้นทั้งหมด โดยที่เราไม่มีสิ่งอื่นเลย วันหนึ่งที่เราผิดหวัง มันก็อาจทำให้เรารู้สึกเหมือนไม่มีคุณค่าครับ
ผมเลยอยากชวนทุกคนลองคิดถึงอีกกราฟหนึ่งว่า จริงๆ แล้วเรามีด้านไหนที่เราให้คุณค่า และให้ความสำคัญกับมันจริงๆ บ้าง เพราะพอเรารู้ว่าเราให้คุณค่ากับอะไร ต่อให้วันหนึ่งหน้าตาไม่ดีเหมือนเดิม ฐานะแย่ลง หรือชื่อเสียงลดลง สิ่งเหล่านั้นก็จะไม่ได้เป็นตัวกำหนดคุณค่าของเราทั้งหมดอีกต่อไปครับ”
กราฟทั้งสองชุดจึงไม่ได้ชวนให้เราปฏิเสธสิ่งที่สังคมให้ความสำคัญ แต่ชวนให้มองเห็นว่า สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ใช่คำตอบทั้งหมดว่าคนคนหนึ่งมีคุณค่ามากน้อยแค่ไหน
เราไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบในสายตาใคร ถึงจะมีคุณค่าในแบบของตัวเอง
หนึ่งในสิ่งที่สังคมใช้กำหนดมาตรฐานให้เราอย่างชัดเจนคือ Beauty Standard หรือมาตรฐานความงาม การอยากดูดีและพัฒนารูปลักษณ์ของตัวเองอาจเป็นความต้องการที่ทำให้เรามีความสุขได้ แต่ในอีกด้านหนึ่ง หากเราใช้หน้าตาเป็นเครื่องวัดคุณค่าของตัวเองเพียงอย่างเดียว ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับรูปลักษณ์ก็อาจส่งผลต่อความรู้สึกที่มีต่อตัวเองมากเกินไป
เมื่อถามถึงสิ่งที่อยากฝากสำหรับคนที่กำลังวิ่งตาม Beauty Standard ธีร์ไม่ได้มองว่าการพัฒนาตัวเองตามมาตรฐานความงามเป็นเรื่องผิด แต่มีสิ่งหนึ่งที่อยากให้ทุกคนระวังไว้
“ผมรู้สึกว่าการพัฒนาตัวเองตามมาตรฐานความงามไม่ใช่เรื่องผิดเลยครับ เพราะมันอาจทำให้เรารักตัวเองได้มากขึ้นด้วย แต่อยากให้ระวังว่าอย่าเอาคุณค่าของตัวเองทั้งหมดไปผูกไว้กับหน้าตาหรือสิ่งเหล่านั้นครับ”
ท้ายที่สุด เราอาจอยากสวยขึ้น เก่งขึ้น หรือประสบความสำเร็จมากขึ้นได้ โดยไม่จำเป็นต้องรอให้ไปถึงจุดนั้นก่อนจึงจะรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า เพราะการเติบโตไม่จำเป็นต้องเริ่มจากความเชื่อว่าเรายังดีไม่พอเสมอไป
บางทีคำถามที่สำคัญที่สุดอาจไม่ใช่ ‘เราต้องเป็นคนแบบไหน ถึงจะมีคุณค่าในสายตาคนอื่น?’ แต่เป็น ‘ถ้าไม่ต้องพิสูจน์อะไรให้ใครเห็น เราอยากเป็นคนแบบไหนกันแน่?’
