มิวเซียมสยาม: (อยากให้) การมาพิพิธภัณฑ์คือเรื่องปกติ

คุยกับ ‘กอล์ฟ-กบ’ ในฐานะผู้ดูแล ทำไมมิวเซียมสยามจึงไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ที่เชิญชวนเดินดูสิ่งโบราณทั่วไป แต่เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เน้นการเล่าเรื่อง จับเอาคอนเทนต์หรือเนื้อหาเป็นตัวตั้ง นำเสนอผ่านเครื่องมือเทคโนโลยีร่วมสมัย ผ่านงานนิทรรศการหลัก รวมถึงกิจกรรมอื่นๆ เช่น งานเสวนา, การฉายหนัง, การจัด workshop 

ปัตตานี ดีโคตร: ต่อจิ๊กซอว์ประวัติศาสตร์ เดินเล่นส่องย่าน ‘Pattani Decoded’

The Potential ไปเดินเที่ยวงาน Pattani Decoded ที่ตั้งใจให้คนออกมาใช้ชีวิตและแชร์เวลาร่วมกัน ผ่านงานศิลปะ เวิร์กช็อป งานแสดงดนตรี และนิทรรศการต่างๆ บอกถึงสุนทรียะของคนปัตตานี ไฮไลต์ของงานนี้คือการเปิดพื้นที่ในย่านส่วนตัวให้กลายเป็นแหล่งเรียนรู้ส่วนรวม

ปัตตานี ดีโคตร: เดินเล่นในย่านส่วนตัว แต่เรียนรู้แบบส่วนรวม

กิจกรรมเดินล่องส่องย่านในงาน Pattani Decoded เป็นการเรียนรู้ในรูปแบบ private space ที่อนุญาตให้คนเข้าไปมีปฏิสัมพันธ์ผ่านจิ๊กซอว์ประวัติศาสตร์ร่วมของย่านที่ไม่มีตัวตน ปลุกพื้นที่ส่วนตัวแต่ทำให้คนนอก ‘มีส่วนร่วม’

หนึ่งวันที่ฉันเบื่อห้าง ออกไปเรียนรู้โลกกว้าง ใน Public Space

วันนี้เจนเกิดเบื่อไปทุกอย่าง พ่อแม่จึงชวนออกไปใช้เวลาใน Public Space : พื้นที่สาธารณะ ที่มีกิจกรรมหลากหลาย ได้เรียนรู้ไปในตัว แต่คำถามคือ เรามีแบบนี้สักกี่ที่ในเมืองไทย

เกตุวดี Marumura: แม้พื้นที่น้อย แต่ Public Space ในญี่ปุ่นกว้างมาก

คุยกับ เกตุวดี Marumura ในประเด็นพื้นที่สาธารณะ พบว่า Public Space อยู่แทบทุกที่ในญี่ปุ่น ไม่ว่าจะเป็น พื้นที่ในเมือง คอนโดสูง หรือชุมชนต่างจังหวัด สิ่งที่ทำให้ Public Space ในญี่ปุ่นเข้มแข็งเริ่มตั้งแต่วัฒนธรรมการเรียนรู้ ที่ปลูกฝังตั้งแต่เด็ก ผ่านวิธีสอนจากครอบครัว ขยายใหญ่จนไปถึงระบบเศรษฐกิจและโครงสร้างการบริหารเมือง

Public space…Where are you?

หน้าตาของ Public Space จะเป็นอะไรก็ได้ หากประโยชน์ของมันคือเป็นพื้นสาธารณะที่ ‘ทุกคน’ สามารถเข้าถึงและเข้ามาใช้ร่วมกัน การมี Public Space ไม่ใช่แค่การมีบรรยากาศดีๆ แต่มันคือ ‘ประสบการณ์’ ที่มอบสัมผัส (senses) โดยเชื่อมโยงตัวเรากับสิ่งรอบข้าง จึงเป็นเรื่องที่น่าเศร้า ถ้าเราออกแบบเมือง โดยไม่คำนึงถึงพื้นที่สาธารณะ เพราะท้ายที่สุด Public Space จะอยู่ในได้แค่ในจิตนาการ

1 2