- ‘โอกาส’ ทำให้คนคนหนึ่งมีพื้นที่พิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง เอิร์ท–กฤษณะภัส เรืองฤทธิ์ สะท้อนว่า ความผิดพลาดครั้งหนึ่งไม่ควรเป็นเหตุผลที่ทำให้คนทั้งชีวิตหมดโอกาส หากสังคมยังเชื่อว่าศักยภาพของมนุษย์สามารถเติบโตและเปลี่ยนแปลงได้
- การศึกษาไม่ใช่แค่การกลับเข้าสู่ห้องเรียน แต่คือการได้ค้นพบตัวตน โอกาสจากโครงการ KFC Bucket Search เปิดพื้นที่ให้เอิร์ทต่อยอดความชอบด้านการร้องเพลง จนกลายเป็นเส้นทางสู่การศึกษาที่คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา
- การเริ่มต้นใหม่เกิดขึ้นได้ เมื่อโอกาสเดินคู่กับการลงมือของเจ้าตัว วันนี้เอิร์ทใช้ประสบการณ์ชีวิตเป็นแรงบันดาลใจให้เยาวชนคนอื่น เชื่อว่าความผิดพลาดไม่ใช่จุดสิ้นสุด หากยังกล้าลุกขึ้นเรียนรู้ เตรียมตัวให้พร้อม และคว้าโอกาสที่เข้ามาอีกครั้ง
บางครั้ง ‘โอกาส’ ไม่ได้หมายถึงการลบความผิดพลาดในอดีต หากแต่คือการมีใครสักคนเชื่อว่า คนคนหนึ่งยังมีศักยภาพมากพอที่จะเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง
สำหรับเยาวชนที่เส้นทางชีวิตต้องสะดุดกลางคัน บางคนอาจสูญเสียโอกาสทางการศึกษา บางคนต้องละทิ้งความฝันที่เคยวาดไว้ ขณะที่อีกหลายคนยังคงเฝ้ารอใครสักคนที่จะเชื่อว่า ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว ไม่ได้เป็นเครื่องตัดสินคุณค่าของเขาทั้งชีวิต
‘เอิร์ท’ กฤษณะภัส เรืองฤทธิ์ คือหนึ่งในเยาวชนที่เคยก้าวพลาด และเคยคิดว่าชีวิตของตัวเองคงเดินต่อไปไม่ได้ เมื่อทุกอย่างที่กำลังเริ่มต้นต้องหยุดลงอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่ในวันที่มองไม่เห็นอนาคต กลับมีผู้คนที่เลือกมองเขาจากศักยภาพ มากกว่าความผิดพลาดในอดีต
โอกาสนั้นเกิดขึ้นผ่าน โครงการ KFC Bucket Search ความร่วมมือระหว่างมูลนิธิ KFC และกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ที่เชื่อว่า ‘ทุกศักยภาพต้องไม่สูญเปล่า’ ด้วยการเปิดพื้นที่ให้เยาวชนได้กลับมาเรียนรู้ พัฒนาทักษะ และค้นหาเส้นทางที่เหมาะกับตัวเองอีกครั้ง
ปัจจุบัน เอิรทกำลังศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี ที่คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา สำหรับเขา นี่ไม่ใช่โอกาสที่จะลบอดีตที่เคยเกิดขึ้น แต่เป็นโอกาสที่จะพิสูจน์ว่า แม้ชีวิตจะเคยเดินผิดทาง ก็ยังสามารถเลือกเส้นทางใหม่ได้ หากมีคนคอยเปิดประตู และเชื่อว่าเรายังไปต่อได้
‘โอกาสแรก’ คือการได้ค้นหาตัวเอง
ก่อนที่ชีวิตจะพาให้ต้องเผชิญกับบททดสอบครั้งใหญ่ เอิร์ทก็เป็นเพียงเด็กคนหนึ่งที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร และกำลังพยายามค้นหาคำตอบเหมือนกับวัยรุ่นอีกหลายคน
เขาเติบโตในจังหวัดฉะเชิงเทรา ท่ามกลางครอบครัวลิเกที่ผูกพันกับศิลปะการแสดงมาหลายรุ่น แต่แม้จะซึมซับบรรยากาศเหล่านั้นมาตั้งแต่เด็ก เอิร์ทกลับไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเดินตามเส้นทางเดียวกัน
“ผมโตมาในจังหวัดฉะเชิงเทรากับครอบครัวลิเก พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย เป็นลิเกหมดเลยครับ แต่เอิร์ทไม่ได้ชอบ แล้วก็ไม่ได้คิดว่าจะเอามาเป็นอาชีพ อยากลองทำอย่างอื่นที่มันไม่เหมือนที่บ้าน ก็เลยลองเรียนหลายอย่าง ทั้งคณิตศาสตร์ ออกแบบ คอมพิวเตอร์ธุรกิจ เพราะอยากรู้ว่าตัวเองชอบไหม แต่พอเรียนไปแล้วก็รู้สึกว่าแค่เรียนได้ ไม่ได้รู้สึกว่าใช่”
เอิร์ทเลือกเรียนสายอาชีพ เริ่มจากสาขาออกแบบ ก่อนจะตัดสินใจลาออก เพราะรู้สึกว่าไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองอยากทำ จากนั้นจึงเปลี่ยนมาเรียนคอมพิวเตอร์ธุรกิจ แต่คำตอบก็ยังเหมือนเดิม เขาเรียนได้ ทว่าไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เรียน
กระทั่งวันหนึ่ง วิทยาลัยเปิดรับสมัครประกวดร้องเพลง ความคิดที่อยากก้าวออกจากพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง ทำให้เขาตัดสินใจสมัคร ทั้งที่ไม่เคยคิดฝันว่าจะเป็นนักร้อง หรือแม้แต่จะชนะการประกวด
“ตอนนั้นไม่ได้คิดเลยว่าจะชอบ แค่รู้สึกว่าอยากท้าทายตัวเอง เพราะมันเป็นสิ่งที่ไม่เคยทำ เราไม่ได้หวังว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ก็เลยลองดู”
ผลลัพธ์กลับเกินความคาดหมาย เมื่อเอิร์ทได้เป็นตัวแทนของวิทยาลัย ไปแข่งขันระดับจังหวัด ระดับภาค และก้าวไปถึงเวทีระดับประเทศ แม้จะไปไม่ถึงรางวัลสุดท้าย แต่การขึ้นเวทีในครั้งนั้นก็มอบบางสิ่งที่สำคัญกว่าถ้วยรางวัล มันทำให้เด็กหนุ่มที่เคยเชื่อว่าตัวเองแค่เรียนได้ เริ่มรู้สึกว่า บางทีเขาอาจกำลังเข้าใกล้สิ่งที่ตัวเองรักมากขึ้นเรื่อยๆ
ทว่า ในช่วงเวลาที่เขาควรได้เปล่งประกาย การตัดสินใจเพียงครั้งเดียวที่เกิดขึ้นระหว่างการทำงาน กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของชีวิต และทำให้ทุกอย่างที่กำลังค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง พังทลายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว
‘โอกาสที่หลุดลอย’ กับบทเรียนที่กลายเป็นบาดแผลในชีวิต
ในช่วงเวลาที่เอิร์ทเริ่มค้นพบว่าการร้องเพลงคือสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุข ชีวิตก็ดูเหมือนกำลังค่อยๆ เดินไปในทิศทางที่ดีขึ้น เขายังคงเรียนหนังสือควบคู่กับการทำงานพาร์ทไทม์หลายแห่ง เพื่อหารายได้ใช้จ่ายและแบ่งเบาภาระของครอบครัว ตั้งแต่งานเสิร์ฟอาหาร พนักงานรักษาความปลอดภัย ไปจนถึงพนักงานร้านไอศกรีม
สำหรับเด็กวัยนั้น การทำงานไม่ใช่เพียงการหารายได้พิเศษ แต่เป็นอีกวิธีหนึ่งที่เขาเชื่อว่าจะช่วยแบ่งเบาภาระของคนที่บ้านได้
แต่ในวันที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามปกติ การตัดสินใจด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ กลับพาเข้าเดินห่างจากความฝันไปสู่สถานพินิจ
“ตอนนั้นมีรุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่าคนหนึ่งมาชวนว่า ช่วยทำอันนี้ให้พี่หน่อยได้ไหม ก็คือเปิดบัญชี ซึ่งตอนนั้นเอิร์ทไม่รู้ว่าการเปิดบัญชีม้ามันเป็นสิ่งผิดกฎหมาย เพราะไม่ได้ดูข่าวหรือว่าตามข่าวขนาดนั้น รู้แค่ว่าพวกนั้นเป็นแก๊งคอลเซ็นเตอร์ แต่ไม่รู้ว่าอันนี้จะผิดกฎหมาย ก็เลยเปิดเพื่อแลกค่าตอบแทน เอาเงินตรงนั้นมาใช้ชีวิต แล้วก็แบ่งเบาภาระคนที่บ้านครับ”
ไม่นานหลังจากนั้น เขาได้รับโทรศัพท์จากตำรวจแจ้งว่ามีหมายจับ แต่ด้วยความที่ช่วงเวลานั้นมีข่าวมิจฉาชีพแอบอ้างเป็นเจ้าหน้าที่รัฐอยู่บ่อยครั้ง เอิร์ทจึงเข้าใจว่าเป็นสายหลอกลวง และไม่ได้เดินทางไปรายงานตัว
“ตอนแรกผมก็คิดว่าเป็นพวกแก๊งคอลเซ็นเตอร์ เพราะช่วงนั้นมีข่าวเยอะมาก ก็เลยไม่เชื่อ แล้วก็ไม่ได้ไปรายงานตัวหรือไปรับหมาย ยังใช้ชีวิตแล้วก็ทำงานตามปกติครับ”
จนกระทั่งวันหนึ่ง ขณะกำลังทำงานอยู่ที่ร้านไอศกรีม ตำรวจนอกเครื่องแบบเดินทางมาพบผู้จัดการร้าน พร้อมแสดงหมายจับ ก่อนเชิญตัวเขาไปดำเนินคดี จากจังหวัดฉะเชิงเทรา เขาถูกควบคุมตัวไปยังกรุงเทพฯ ก่อนเดินทางต่อไปยังจังหวัดกระบี่ ซึ่งเป็นพื้นที่เกิดคดี เพื่อเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม
“ตอนนั้นมันเร็วมากครับ ไปอยู่ห้องฝากขังประมาณ 3 วัน แล้วก็ขึ้นศาล ตอนนั้นเรายังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่ามันจะเป็นยังไงต่อ”
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนแทบไม่มีเวลาตั้งรับ และท้ายที่สุด ศาลมีคำสั่งให้เอิร์ทเข้าสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดชลบุรี เป็นเวลา 2 ปี
คำตัดสินในวันนั้น ไม่ได้พรากเพียงอิสรภาพของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง หากยังทำให้เขารู้สึกว่าสิ่งที่กำลังสร้างไว้ ทั้งการเรียน ความสุขจากการร้องเพลง และอนาคตที่เพิ่งเริ่มมองเห็น ได้หยุดลงพร้อมกันทั้งหมด
“ตอนนั้นกลัวครับ จากที่ร้องเพลงกำลังไปได้ดี ประกวดแข่งไปได้ดี กำลังมีความสุขกับสิ่งที่ทำ แต่กลับต้องมาโดนคดี ภาพในหัวคือ ทุกอย่างมันดับไปเลย เราไม่รู้ว่าคนรอบตัวจะรู้สึกยังไง จะคิดยังไง เพื่อนหรือคุณครูจะมองเราเป็นคนแบบไหน”
เมื่อย้อนกลับไปนึกถึงความรู้สึกในวันนั้น เอิร์ทยอมรับว่า สิ่งที่หนักที่สุดไม่ใช่การต้องเข้าไปอยู่ในสถานพินิจ แต่คือความเชื่อที่ว่า ชีวิตของตัวเองคงไม่มีโอกาสกลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว
“คิดนะครับว่าชีวิตหมดอนาคต เพราะระยะเวลา 2 ปี ถ้าอยู่ข้างนอก เราสามารถทำอะไรได้อีกเยอะมาก แต่พอเข้าไปอยู่ข้างใน ตอนนั้นรู้สึกเลยว่า ทุกอย่างมันหยุดหมดแล้ว”
‘โอกาสครั้งใหม่’ จากคนที่มองเห็นศักยภาพมากกว่าความผิดพลาด
แม้เอิร์ทจะเคยเชื่อว่าการเข้าไปอยู่ในสถานพินิจ คือจุดสิ้นสุดของอนาคต แต่เมื่อได้ใช้ชีวิตอยู่ในนั้น เขากลับพบว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจริงแตกต่างจากที่จินตนาการไว้อย่างสิ้นเชิง
แทนที่จะมีเพียงกำแพงและความรู้สึกโดดเดี่ยว เขากลับได้รับการดูแลจากครู นักจิตวิทยา นักสังคมสงเคราะห์ และเจ้าหน้าที่ที่คอยช่วยประคับประคองสภาพจิตใจ พร้อมเปิดโอกาสให้เยาวชนแต่ละคนได้เรียนรู้และค้นหาศักยภาพของตัวเอง
“ตอนนั้นเราไม่มีข้อมูลเลยครับ รู้แค่ว่ามีสถานพินิจ แต่ไม่รู้ว่าการใช้ชีวิตข้างในเป็นยังไง ภาพในหัวก็คิดว่า คงไม่มีอนาคตแล้ว แต่พอเข้าไปจริงๆ เขามีคุณครู นักสังคมฯ นักจิตวิทยา แล้วก็พี่ๆ เจ้าหน้าที่ คอยให้คำปรึกษา เพราะตอนนั้นเราเครียดมาก เขาก็ค่อยๆ ช่วยปรับอารมณ์ ให้เรากลับมาเรียนรู้ได้”
เมื่อสภาพจิตใจเริ่มดีขึ้น สิ่งที่ครูทำไม่ใช่การบอกว่าเขาควรเป็นอะไร แต่คือการชวนให้กลับมามองตัวเองว่า อะไรคือสิ่งที่ทำแล้วมีความสุข สำหรับเอิร์ท คำตอบนั้นคือ การร้องเพลง
“สุดท้ายเขาก็เห็นถึงความสามารถของเราคือการร้องเพลง ก็เลยหากิจกรรมและโปรแกรมต่างๆ ให้ได้ออกไปลองทำ ดูว่าเราชอบในสิ่งนี้จริงไหม ก็มีโปรแกรมที่เป็นการประกวดวงดนตรีร่วมกับเพื่อนๆ สุดท้ายก็ได้รางวัลชนะเลิศครับ”
จากเวทีประกวดวงดนตรี เอิร์ทเริ่มมั่นใจว่าความสุขที่เคยได้รับจากการร้องเพลง ไม่ใช่เพียงความตื่นเต้นชั่วคราว แต่เป็นสิ่งที่เขาอยากทำในระยะยาว ขณะเดียวกัน เขายังได้รับโอกาสเรียนต่อผ่าน โครงการ KFC Bucket Search ความร่วมมือระหว่างมูลนิธิ KFC และกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) ที่สนับสนุนทั้งด้านการศึกษาและการพัฒนาทักษะชีวิต โดยเปิดโอกาสให้เยาวชนได้ออกแบบเส้นทางการเรียนรู้จากสิ่งที่ตัวเองสนใจ
“มันเป็นโครงการที่เกิดจากความชอบของเรา เขาให้โอกาสเราเลือกว่าเราอยากเรียนอะไร อยากทำอะไร อาทิตย์ละวันก็จะเรียนออนไลน์วิชาทั่วไป แต่พอเรียนจบ เขาจะให้ทำโครงงาน ตอนนั้นผมเลือกทำเกี่ยวกับร้องเพลง เราก็พรีเซนต์ให้เขารู้ว่าที่มามันเป็นยังไง ทำไมเราถึงเลือกทำเรื่องนี้ เราจะสื่อสารมันออกมายังไง สุดท้ายก็ผ่าน แล้วก็ได้วุฒิ ม.6 ครับ”
สำหรับเอิร์ท สิ่งที่ได้รับจากโครงการไม่ใช่เพียงวุฒิการศึกษา แต่คือการได้ค้นพบเส้นทางที่ตัวเองอยากก้าวต่อไป
“ก่อนเข้าไป ผมยังไม่ได้ฝันว่าจะเป็นศิลปินเลยครับ แค่รู้สึกว่าอยากก้าวออกจากคอมฟอร์ตโซน อยากลองร้องเพลงเฉยๆ แต่พอได้ทำกิจกรรม ได้ร้องเพลงในงานต่างๆ ของสถานพินิจ ได้ออกไปแสดง เรารู้สึกว่ามันสนุก มีความสุข ทั้งตื่นเต้น ทั้งกดดัน แต่เรากลับชอบความรู้สึกนั้น ก็เลยรู้แล้วว่า ตัวเองชอบอะไร”
เมื่อเอิร์ทบอกกับครูว่าอยากเรียนต่อด้านดนตรี ทุกคนก็ช่วยกันวางแผน เตรียมแฟ้มสะสมผลงาน และเสริมทักษะที่จำเป็นสำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย
“คุณครูบอกว่า ถ้าเราไปสู้เรื่องทฤษฎีดนตรีกับเด็กคนอื่น เราสู้ไม่ได้ เพราะเขาเรียนกันมาตั้งแต่เด็ก งั้นเราก็ฝึกในสิ่งที่เรามีอยู่แล้ว คือการร้องเพลงให้ดีที่สุด แล้วทำพอร์ตเพื่อยื่นเข้ามหาวิทยาลัย สุดท้ายผมก็สอบติดคณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพาครับ”
เมื่อมองย้อนกลับไป เอิร์ทเชื่อว่า โอกาสครั้งสำคัญที่สุดในชีวิต ไม่ใช่การที่ใครสักคนเข้ามาเปลี่ยนอนาคตให้เขา แต่คือการมีคนมองเห็นศักยภาพ และเชื่อว่าเขายังมีโอกาสสร้างอนาคตของตัวเองได้อีกครั้ง
‘ความผิดพลาดไม่ใช่จุดสิ้นสุด’ ใช้ประสบการณ์สร้างแรงบันดาลใจ
ในวันนี้ เอิร์ทกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา แม้การเรียนจะไม่ง่าย เพราะเขาไม่มีพื้นฐานด้านทฤษฎีดนตรีเหมือนเพื่อนหลายคน แต่ทุกก้าวที่เดินต่อ คือสิ่งที่เขาเลือกด้วยตัวเอง
นอกจากการเรียน เขายังตั้งเป้าสร้างผลงานเพลงของตัวเอง พร้อมทั้งร่วมกิจกรรมของโครงการ KFC Bucket Search เดินทางไปพบปะเด็กและเยาวชนในพื้นที่ต่างๆ เพื่อแบ่งปันประสบการณ์ชีวิต และบอกกับน้องๆ ว่า ความผิดพลาดไม่จำเป็นต้องเป็นจุดสิ้นสุด หากเรายังกล้าลุกขึ้น และมีโอกาสได้เริ่มต้นใหม่
“ในเรื่องของโอกาส เอิร์ทมองว่าทุกคนรู้แหละว่ามันมีโอกาส แต่ก่อนที่เราจะได้รับโอกาส เราต้องเตรียมตัวเองให้พร้อม ไม่ใช่ว่าอยู่ๆ โอกาสลอยมาแล้วเราจะคว้าไว้ได้เลย เพราะถ้าเรายังไม่พร้อม เราอาจทำมันไม่ได้ก็ได้
เอิร์ทเชื่อว่าโอกาสมันมีอยู่รอบตัวเรา ทุกคนพร้อมจะยื่นโอกาสหรือความช่วยเหลือให้เรา อยู่ที่ว่าเราจะพร้อมรับโอกาสนั้นไหม”
จากเด็กที่ครั้งหนึ่งเคยมองไม่เห็นอนาคต วันนี้เอิร์ทกลับกลายเป็นคนที่ส่งต่อกำลังใจให้กับผู้อื่น ด้วยเรื่องราวของตัวเอง
“อยากฝากน้องๆ ว่า เราทุกคนมีความฝันครับ เรารู้ว่าเราอยากทำอะไร เราชอบทำอะไร ก็กล้าที่จะพูดออกมา กล้าที่จะลงมือทำ แล้วก็หาคนที่พร้อมจะรับฟังหรือให้คำแนะนำเรา เพราะความฝันจะเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าเราคิดอย่างเดียว แต่ไม่ลงมือทำ”
