เปลี่ยนภาระ ให้เป็นพลัง: วิจัยชุมชนชิ้นโบแดงมหกรรมเยาวชนสตูล

มหกรรมเยาวชนสตูล ตอน ‘เยาวชนทนแลม้ายด้าย’ เป็นเพียง ‘ยอด’ ภูเขาน้ำแข็ง เป็นงาน Showcase แสดงผลงานและการเรียนรู้ของเยาวชนจำนวน 13 พื้นที่ 7 โครงการ แต่ส่วน ‘ฐาน’ ของภูเขาน้ำแข็ง คือวิธีคิด หรือกระบวนการทำงานของ ‘โหนดสตูล’ และ กลุ่มพี่เลี้ยงต่างหาก คือ ‘รูปธรรม’ ที่ต้องพูดถึง และ ถูกคลี่เพื่อศึกษา

“เจอปัญหาแล้วสู้ ไม่ดูดาย” คืนสปิริตลำพูนสู่เยาวชน

‘สืบฮีต สานฮอย ฮ้อยกำกึ๊ด คนฮักหละปูน’ งานบุญประจำปีชาวหละปูน ที่คนทำงานแอบผลักประเด็นพลังเยาวชนหละปูนเข้าไป หนึ่งในความตั้งใจของคนทำงานคือต้องการสื่อสารถึงพลังเยาวชนให้กับผู้ใหญ่ใจดีได้รู้และร่วมกันผลักดันทำงานต่อ ขณะเดียวกัน ก็หวังอยากส่งต่อและเห็น ‘สปิริต’ ให้ละอ่อนลำพูนสืบสานต่อไป

เคาะประตูบ้าน ส่งต่อเพลงซอและนิทาน สืบสานต่อโดยละอ่อนปกาเกอะญอ

หากจะสืบทอดนิทานปกาเกอะญอ กับ ซอ (เพลงหรือกลอน) มีทางเดียวเท่านั้น คือถอดเรื่องราวตามคำบอกเล่าและความทรงจำของผู้เฒ่าในชุมชน เด็กปกาเกอะญอจึงร่วมตัวกันเพื่อสืบสานภูมิปัญญา ด้วยวิธีการสุดน่ารักคือการ ‘เคาะประตูบ้าน’ ชวนผู้เฒ่าผู้แก่เพื่อให้ซอและเล่านิทานให้ฟัง จดบันทึก เรียบเรียง เป็นข้อมูล

‘แผนที่ความสุขแห่งบ้านไทลื้อ’ รื้อฟื้นและวาดใหม่ด้วยเด็กๆ ในชุมชน

กลุ่มเยาวชนฮักไทลื้อหละปูน ออกแบบกระบวนการเพื่อกลับไปเรียนรู้วัฒนธรรมชุมชน โดยวิธีง่ายๆ คือเคาะประตูบ้านผู้ใหญ่ในหมู่บ้านและจัดทำแผนที่ชุมชน ผลลัพธ์ที่ได้คือแผนที่ข้อมูลและสายใยและความรู้สึกผูกพัน

ที่บ้านไม้สลี เด็กๆ ที่นี่ ปั่นฝ้าย ย้อมสี และทอผ้า ใส่กันเอง

ถึงปัจจุบัน เสื้อผ้ามีราคาถูก หาซื้อง่าย มีแบบและสีสันให้เลือกมากมาย แต่เด็กๆ ปกาเกอะญอบ้านไม้สลี ต.ตะเคียนปม อ.ทุ่งหัวช้าง จ.ลำพูน กลุ่มนี้ ยังเลือกที่จะปั่นฝ้าย ย้อมสี ทอผ้า ใส่กันเอง

เมื่อเด็กไม่กินผัก ต้องทำงานเรื่องผัก ผลักเพื่อนๆ ให้ออกห่างจากอาหารร้านสะดวกซื้อ

ทำให้คนไม่กินผักกลับมากินผัก คือ ภารกิจสำคัญของ 4 วัยใสแห่งเมืองลำพูนที่รวมพลังดึงเพื่อนออกห่างจากอาหารร้านสะดวกซื้อ กลับไปกินอาหารพื้นบ้าน สนทนากับปราชญ์รุ่นปู่ย่าตายาย เชื่อมร้อยสายใยคนในชุมชนได้เป็นอย่างดี

1 2 3 4