‘วิชาถิ่นนิยม’ บนดอยหลวงเชียงดาว: ก่อนจะเป็นเป็นจะที่นิยม ต้องทำให้ท้องถิ่นเป็นความรื่นรมย์เสียก่อน

วิชาถิ่นนิยม จากมหา’ลัยเถื่อน ห้องเรียนคือป่า ณ ตีนดอยนางอินเหลาและดอยหลวง เชียงดาว, ร้านกาแฟฮกหลง, สวนเกษตรออร์แกนิค กับจิราวรรณ คำซาว เกษตรกรมีนามสกุลพ่วงท้ายว่าจบปริญญาเอกสาขาจุลชีวิทยา 

“ขนมปังยังสอนผมได้ตลอด ถ้าผมยังปั้นมันอยู่” กับคลาสขนมปังเปลี่ยนชีวิตที่ม.เถื่อน

คลาส “ขนมปังเปลี่ยนชีวิต” ที่มหา’ลัยเถื่อน การทำขนมปังที่ทำให้กลับมาเห็นตัวเอง มั่นใจ และอ่อนน้อม

มหา’ลัยเถื่อน: เรียนข้ามศาสตร์ กับครูที่ไม่ต้องจบครู ในยุคที่การศึกษาถูก Disrupted

ม.เถื่อน เกิดขึ้นจากการอยากสวนกลับระบบการศึกษาโดยเฉพาะระบบมหาวิทยาลัยที่พะรุงพะรังและแทบไม่มีชีวิต มีทั้ง ‘วิชา talk’ ที่ชวนคนที่มีประสบการณ์ในเรื่องนั้นมา talk รวมถึงมี ‘วิชาทำ’ ที่มีไฮไลต์คือเรียนรู้ด้วยการลงมือทำ ผ่านกายและใจ ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของระบบการศึกษาที่เคลื่อนไหวน้อย ม.เถื่อน เป็นอีกเสียงที่ยืนยันว่าระบบนิเวศการเรียนรู้แบบนี้มันสนุก

เก็บบ๊วยหมักเหล้า เข้าสวนคนขี้เกียจ: เถื่อนทัวร์แบบรื่นรมย์ของคนบ้านหนองเต่า

เถื่อนทัวร์อย่างรื่นรมย์-ทริปที่ทำให้เรารู้จักกับมิซาโต๊ะ หมักและปีนต้นบ๊วย จิบและชิมกาแฟ ใช้ชีวิตเนิบช้าเพื่อเรียนรู้ข้ามวัฒนธรรม ณ มู่บ้านปกาเกอะญอ บ้านหนองเต่า ต.แม่วิน อ.แม่วาง จ.เชียงใหม่